UMOWA NAJMU OKAZJONALNEGO

Umowę najmu okazjonalnego reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gmin i o zmianie Kodeksu Cywilnego.Ten rodzaj umowy cieszy się coraz większą popularnością, chociaż wymaga większych formalności niż powszechnie znana umowa najmu. Umowa najmu okazjonalnego gwarantuje właścicielom nieruchomości skuteczniejszą ochronę ich własności niż w przypadku zwykłego najmu – zabezpiecza prawa wynajmującego, przede wszystkim prawo do eksmisji uciążliwego lokatora, bez konieczności zapewnienia lokalu zastępczego, okresów ochronnych, a przede wszystkim bez sądowego postępowania eksmisyjnego.

Przedmiotem umowy może być tylko i wyłącznie lokal mieszkalny. Umowa musi być zawarta w formie pisemnej i tylko na czas określony – nie dłuższy niż 10 lat (umowę najmu okazjonalnego można zawierać wielokrotnie).

Umowa najmu okazjonalnego powinna zawierać oświadczenie Wynajmującego, w którym wyraża zgodę na zajmowanie lokalu przez Najemcę na czas określony w umowie, oraz ustalenia dotyczące informacji co do wysokości czynszu, terminu jego spłaty, formy płatności oraz kaucji zabezpieczającej.
Do umowy załącza się następujące dokumenty:
• złożone w formie aktu notarialnego oświadczenie Najemcy, w którym zobowiązuje się on do oddania lokalu po upływie czasu określonego w umowie, pod rygorem egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c.,
• oświadczenie Najemcy o lokalu, w którym mógłby zamieszkać w przypadku egzekucji związanej z opróżnieniem zajmowanego już mieszkania, wraz z oświadczeniem właściciela tego lokalu, lub osoby posiadającej do niego inny tytuł prawny, o zgodzie na zamieszkanie w tym lokalu najemcy i osób z nim zamieszkałych – na żądanie wynajmującego zgoda ta wymaga podpisu notarialnie poświadczonego.